Op een dag in oktober 2016 moest ik naar de tandarts.
De tandartsmevrouw constateerde een gaatje in mijn hoektand.
Die moest natuurlijk gevuld, zo gezegd zo gedaan. De tand deed ook al
een poosje pijn dus fijn dat het zo opgelost kon worden.
(What was i thinking!)
Tot dusver prima....
Maar in plaats van minder pijn kreeg ik veel meer pijn.
Niet een beetje maar heul veul!
Tandarts opnieuw gebeld......
Tja dat zag er niet zo goed uit, een wortelkanaalbehandeling zou het worden.
Nu moet je weten dat ik eigenlijk nooit iets heb met mijn gebit dus ik dacht;
Wat moet dat moet. Dus kom maar op.....
De tandartsmevrouw was al een mooi poosje bezig en toen ontstond er enig paniek.
Wat bleek, het laatste vijltje was afgebroken in het wortelkanaal!
En ze kregen hem er niet meer uit!
Gevolg? Afspraak in het ziekenhuis, vijltje moet eruit.
Kosten rond de 600 euro. Nu vraag je je vast af wie dat mag betalen?
Ikke....want, nee mevrouw wij kunnen er niets aan doen dit is een complicatie....
Huh, wie breekt dat ding nou, jij of ik?
Maar goed nu kan ik hoog springen en laag springen hij moet er gewoon uit.
Want, in december was ik voor het eerst in het ziekenhuis.
Ik heb een oproep van het ziekenhuis voor 28 maart! Dan halen ze hem eruit.
En sinds een paar weken is de hele handel ontstoken, en niet zo'n klein beetje ook!
Ik heb het ziekenhuis gebeld of ik niet alstublieft eerder mag komen.
Maar; nee mevrouw wij hebben geen plek.
Ga maar naar uw tandarts en vraag maar om penicilline.....
Tja hoeveel keus had ik. Nou, de kuur is afgelopen maar de pijn niet....
Gek word ik ervan en ik hoop dat het heel gauw 28 maart is....
(Verder ben ik een gelukkig mens hoor. En de plaatjes komen uit een boekje van
Molly Brett. Dat boekje kocht ik in de kringloop voor 20 cent. Kijk dat is dan wel fijn. ;-))
